حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي صَلاَتَهُ مِنَ اللَّيْلِ وَهِيَ مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ رَاقِدَةً عَلَى الْفِرَاشِ الَّذِي يَرْقُدُ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ أَيْقَظَهَا فَأَوْتَرَتْ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Урва ривоят қилди, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тунда намозларини ўқир эдилар, у эса ўзи ухлайдиган тўшакда ётган ҳолда улар билан қибла орасида кўндаланг ётар эди. Токи улар витр ўқимоқчи бўлганларида уни уйғотар эдилар, у эса витр ўқир эди.