حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ بَيْنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ - قَالَ شُعْبَةُ أَحْسَبُهَا قَالَتْ - وَأَنَا حَائِضٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ وَعَطَاءٌ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ وَهِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ وَعِرَاكُ بْنُ مَالِكٍ وَأَبُو الأَسْوَدِ وَتَمِيمُ بْنُ سَلَمَةَ كُلُّهُمْ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ وَإِبْرَاهِيمُ عَنِ الأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ وَأَبُو الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ وَالْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَأَبُو سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ لَمْ يَذْكُرُوا " وَأَنَا حَائِضٌ " .
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Саъд ибн Иброҳимдан, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилди. У деди: мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан қибла орасида эдим — Шуъба деди: у шундай деган деб ўйлайман — ҳайз ҳолатда эдим. Абу Довуд деди: уни Зуҳрий, Ато, Абу Бакр ибн Ҳафс, Ҳишом ибн Урва, Ироқ ибн Молик, Абул-Асвад ва Тамийм ибн Салама — ҳаммаси Урвадан, у Оишадан; Иброҳим ал-Асваддан, у Оишадан; Абуз-Зуҳо Масруқдан, у Оишадан; ва Қосим ибн Муҳаммад ва Абу Салама Оишадан ривоят қилдилар, аммо улар «ҳайз ҳолатда эдим» деб зикр қилмадилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي صَلاَتَهُ مِنَ اللَّيْلِ وَهِيَ مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ رَاقِدَةً عَلَى الْفِرَاشِ الَّذِي يَرْقُدُ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ أَيْقَظَهَا فَأَوْتَرَتْ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Урва ривоят қилди, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тунда намозларини ўқир эдилар, у эса ўзи ухлайдиган тўшакда ётган ҳолда улар билан қибла орасида кўндаланг ётар эди. Токи улар витр ўқимоқчи бўлганларида уни уйғотар эдилар, у эса витр ўқир эди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ بِئْسَمَا عَدَلْتُمُونَا بِالْحِمَارِ وَالْكَلْبِ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَ يَدَيْهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ غَمَزَ رِجْلِي فَضَمَمْتُهَا إِلَىَّ ثُمَّ يَسْجُدُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Убайдуллаҳдан. У деди: мен Қосимнинг Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилганини эшитдим. У деди: бизни эшак ва ит билан баробар қилганингиз нимаси! Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намоз ўқиётганларини, мен эса олдиларида кўндаланг ётган ҳолда кўрдим. Сажда қилмоқчи бўлганларида оёғимни туртар эдилар, мен оёғимни ўзимга тортар эдим, сўнг улар сажда қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَكُونُ نَائِمَةً وَرِجْلاَىَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ ضَرَبَ رِجْلَىَّ فَقَبَضْتُهُمَا فَسَجَدَ .
Бизга Осим ибн ан-Назр ривоят қилди, бизга Муътамир ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ривоят қилди, у Абун-Назрдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдики, у деди: мен ухлаб ётган бўлар эдим, оёқларим эса Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларида бўлар эди, улар эса тунда намоз ўқир эдилар. Сажда қилмоқчи бўлганларида оёқларимни урар эдилар, мен уларни йиғиб олар эдим, сўнг улар сажда қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، ح قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ، فِي قِبْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيُصَلِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَمَامَهُ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ . زَادَ عُثْمَانُ غَمَزَنِي ثُمَّ اتَّفَقَا فَقَالَ " تَنَحَّىْ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилди, (ҳ) Абу Довуд деди: бизга Қаънабий ривоят қилди, бизга Абдулазийз — яъни ибн Муҳаммад ва бу унинг лафзи — ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдики, у деди: мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қиблаларида кўндаланг ҳолда ухлар эдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқир эдилар, мен эса олдиларида эдим. Витр ўқимоқчи бўлганларида — Усмон зиёда қилди: мени туртар эдилар, сўнг иккови мувофиқ бўлиб — улар: «Четга сур» дедилар.