حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، ح قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ، فِي قِبْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيُصَلِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَمَامَهُ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ . زَادَ عُثْمَانُ غَمَزَنِي ثُمَّ اتَّفَقَا فَقَالَ " تَنَحَّىْ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилди, (ҳ) Абу Довуд деди: бизга Қаънабий ривоят қилди, бизга Абдулазийз — яъни ибн Муҳаммад ва бу унинг лафзи — ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдики, у деди: мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қиблаларида кўндаланг ҳолда ухлар эдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқир эдилар, мен эса олдиларида эдим. Витр ўқимоқчи бўлганларида — Усмон зиёда қилди: мени туртар эдилар, сўнг иккови мувофиқ бўлиб — улар: «Четга сур» дедилар.