حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَكُونُ نَائِمَةً وَرِجْلاَىَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ ضَرَبَ رِجْلَىَّ فَقَبَضْتُهُمَا فَسَجَدَ .
Бизга Осим ибн ан-Назр ривоят қилди, бизга Муътамир ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ривоят қилди, у Абун-Назрдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдики, у деди: мен ухлаб ётган бўлар эдим, оёқларим эса Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларида бўлар эди, улар эса тунда намоз ўқир эдилар. Сажда қилмоқчи бўлганларида оёқларимни урар эдилар, мен уларни йиғиб олар эдим, сўнг улар сажда қилар эдилар.