حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ، فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ، فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا. قَالَتْ وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Умар ибн Убайдуллаҳнинг озоди Абун-Назрдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжалари Оишадан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларида ухлардим, оёқларим у зотнинг қиблаларида (сажда жойида) бўларди. У зот сажда қилмоқчи бўлганларида менга (секин) тегардилар, мен оёқларимни йиғиб олардим, қиёмга турганларида яна уларни ёзардим. У деди: Ўша кунларда уйларда чироқлар йўқ эди.