168-ҳадисСунани Насоий · Таҳорат китоби
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ .
Бизга Қутайба хабар берди, у Моликдан, у Абун-Назрдан, у Абу Саламадан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўпараларида ухлар эдим, оёқларим эса у зотнинг қиблалари томонида бўларди. У зот сажда қилганларида менга (аста) тегардилар, мен оёқларимни йиғиб олардим, у зот турганларида эса уларни яна ёзардим. Ўша кунларда уйларда чироқлар йўқ эди.»