أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، وَنُصَيْرُ بْنُ الْفَرَجِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ فَقَدْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَجَعَلْتُ أَطْلُبُهُ بِيَدِي فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى قَدَمَيْهِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ وَهُوَ سَاجِدٌ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибнул-Муборак ва Нусайр ибнул-Фараж — бу лафз уники — хабар бердилар, иккови деди: бизга Абу Усома ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Бир кеча Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни тополмай қолдим ва у зотни қўлим билан қидира бошладим. Қўлим у зотнинг оёқларига тегди, улар тикка турган эди, у зот саждада бўлиб, шундай дер эдилар: «Сенинг ғазабингдан ризолигингга, жазойингдан афвингга паноҳ тилайман ва Сендан Сенга паноҳ тилайман. Мен Сенга (лойиқ) мақтовни санаб тугата олмайман, Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг, шундайсан.»