أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو رَوْقٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُقَبِّلُ بَعْضَ أَزْوَاجِهِ ثُمَّ يُصَلِّي وَلاَ يَتَوَضَّأُ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَيْسَ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثٌ أَحْسَنُ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ وَإِنَ كَانَ مُرْسَلاً وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ . قَالَ يَحْيَى الْقَطَّانُ حَدِيثُ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ هَذَا وَحَدِيثُ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ تُصَلِّي وَإِنْ قَطَرَ الدَّمُ عَلَى الْحَصِيرِ لاَ شَىْءَ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно хабар берди, у Яҳё ибн Саиддан, у Суфёндан (ривоят қилди), у деди: менга Абу Равқ хабар берди, у Иброҳим ат-Таймийдан, у Оишадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) айрим аёлларини ўпиб, сўнгра намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар. Абу Абдураҳмон (Насоий) деди: бу бобда бу ҳадисдан кўра яхшироқ ҳадис йўқ, гарчи у мурсал бўлса-да. Бу ҳадисни ал-Аъмаш ҳам Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилган. Яҳё ал-Қаттон деди: Ҳабибнинг Урвадан, у Оишадан (ривоят қилган) бу ҳадиси, ҳамда Ҳабибнинг Урвадан, у Оишадан: «У (аёл) бўйрага қон томса-да намоз ўқийверади» деган ҳадиси — (асоссиз) ҳеч нарса эмасдир.