أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَوَجَدْتُهُ وَهُوَ سَاجِدٌ وَصُدُورُ قَدَمَيْهِ نَحْوَ الْقِبْلَةِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَأَعُوذُ بِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Жарир хабар берди, у Яҳё ибн Саиддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Бир кеча мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни тополмай қолдим, сўнг у зотни саждада, икки оёқларининг учи қибла томон (қараган) ҳолда топдим ва у кишининг: «Сенинг ғазабингдан ризолигингдан паноҳ тилайман, жазоингдан кечиримингга паноҳ тилайман, Сендан Ўзингга паноҳ тилайман. Мен Сенга (лойиқ) мақтовни санаб адоғига етолмайман, Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг шундайсан,» деяётганларини эшитдим.»