حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لُدِغْتُ اللَّيْلَةَ فَلَمْ أَنَمْ حَتَّى أَصْبَحْتُ . قَالَ " مَاذَا " . قَالَ عَقْرَبٌ . قَالَ " أَمَا إِنَّكَ لَوْ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ تَضُرَّكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Суҳайл ибн Абу Солиҳ отасидан ривоят қилди. У деди: «Мен Аслам (қабиласи)дан бир кишининг шундай деганини эшитдим: ‹Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларида ўтирган эдим. Шунда ашобларидан бир киши келиб: Эй Расулуллаҳ, бу кеча мени (бирор нарса) чақди, тонггача ухлолмадим, деди. У: Нима (чақди)? деди. У: Чаён, деди. У: Агар кечга кирганингда Аъузу би-калимотиллаҳит-томмати мин шарри мо холақ — Аллаҳ яратган нарсалар ёмонлигидан Аллаҳнинг тўла калималари билан паноҳ тилайман, деб айтганингда, ин шўаллаҳ, сенга зарар етмас эди, дедилар.›»