أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ الْمِصِّيصِيُّ الْمِقْسَمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ ذَهَبَ إِلَى بَعْضِ نِسَائِهِ فَتَحَسَّسْتُهُ فَإِذَا هُوَ رَاكِعٌ أَوْ سَاجِدٌ يَقُولُ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ " . فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي إِنِّي لَفِي شَأْنٍ وَإِنَّكَ لَفِي آخَرَ .
Бизга Иброҳим ибн ал-Ҳасан ал-Миссисий ал-Миқсамий хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, у Ибн Журайждан, у Атодан (ривоят қилдики), у деди: менга Ибн Абу Мулайка хабар берди, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Бир кеча мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни тополмай қолдим ва у киши аёлларидан бирининг олдига кетдилар деб ўйладим, сўнг у зотни пайпаслаб қидирдим, шунда у киши рукуда ёки саждада: «Сен поксан, эй Аллаҳ, Сенга ҳамд бўлсин, Сендан ўзга (ҳақ) илоҳ йўқ,» деяётган эдилар. Шунда мен: «Ота-онам Сизга фидо бўлсин, мен бир иш (хаёлда)да эдим, Сиз эса бошқа ишда экансиз,» дедим.»