حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَلَمَسْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا هُوَ سَاجِدٌ وَقَدَمَاهُ مَنْصُوبَتَانِ وَهُوَ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَأَعُوذُ بِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди, бизга Абда Убайдуллаҳдан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у Абдурраҳмон ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Оишадан — розияллаҳу анҳо — ривоят қилди. У деди: «Бир кечаси мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни йўқотиб қўйдим. Масжидни пайпаслаб изладим, қарасам у саждада эди, оёқлари тик турарди ва шундай дерди: ‹Сенинг ғазабингдан ризолигингга паноҳ тилайман, жазойингдан афвингга паноҳ тилайман ва Сендан Ўзингга паноҳ тилайман. Сенга бўлган мақтовни санаб тугата олмайман, Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг шунчадирсан›.»