أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَكِّيِّ بْنِ عِيسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَقَالَ فِيهِ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِينِي فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ح وَأَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَسَاقَ قِصَّتَهُ وَقَالَ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِي فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تَعْتَزِلَ امْرَأَتَكَ . فَقُلْتُ أُطَلِّقُهَا أَمْ مَاذَا قَالَ لاَ بَلِ اعْتَزِلْهَا فَلاَ تَقْرَبْهَا . فَقُلْتُ لاِمْرَأَتِي الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَكُونِي عِنْدَهُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي هَذَا الأَمْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Нуайм хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Маккий ибн Исо ривоят қилиб, деди: бизга Абдуллаҳ ривоят қилиб, деди: бизга Юнус, Зуҳрийдан, у Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: мен Каъб ибн Моликнинг Табук ғазотида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан орқада қолган вақтидаги воқеасини ҳикоя қилганини эшитдим. У бунда: «Шу пайт Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг элчиси олдимга келиб: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)..., деди,» деди. (Бошқа санад:) Менга Сулаймон ибн Довуд хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб, Юнусдан хабар берди. Ибн Шиҳоб деди: менга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик хабар бердики, Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик деди: мен Каъб ибн Моликнинг Табук ғазотида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан орқада қолган вақтидаги воқеасини ҳикоя қилганини эшитдим ва у қиссасини баён қилиб деди: «Шу пайт Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг элчиси келиб: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сенга хотинингдан ажралиб туришингни амр қилмоқда, деди. Мен: Уни талоқ қилайми ёки нима (қилай)? дедим. У: Йўқ, балки ундан ажралиб тур, унга яқинлашма, деди. Мен хотинимга: Аҳли-оилангга бориб, Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳ бу ишда ҳукм қилгунча уларнинг олдида бўлиб тургин, дедим.»