أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبًا، يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَقَالَ فِيهِ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِينِي وَيَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تَعْتَزِلَ امْرَأَتَكَ . فَقُلْتُ أُطَلِّقُهَا أَمْ مَاذَا أَفْعَلُ قَالَ بَلِ اعْتَزِلْهَا وَلاَ تَقْرَبْهَا . وَأَرْسَلَ إِلَى صَاحِبَىَّ بِمِثْلِ ذَلِكَ فَقُلْتُ لاِمْرَأَتِي الْحَقِي بِأَهْلِكِ وَكُونِي عِنْدَهُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي هَذَا الأَمْرِ . خَالَفَهُمْ مَعْقِلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ .
Бизга Юсуф ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилиб, деди: бизга ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилиб, деди: менга Уқайл, Ибн Шиҳобдан ривоят қилди. У деди: менга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб хабар бердики, Абдуллаҳ ибн Каъб деди: мен Каъбнинг Табук ғазотида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан орқада қолган вақтидаги воқеасини ҳикоя қилганини эшитдим. У бунда деди: «Шу пайт Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг элчиси олдимга келиб: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сенга хотинингдан ажралиб туришингни амр қилмоқда, деди. Мен: Уни талоқ қилайми ёки нима қилай? дедим. У: Балки ундан ажралиб тур, унга яқинлашма, деди. Икки шеригимга ҳам шунга ўхшашини (хабар) юборди. Мен хотинимга: Аҳли-оилангга бориб, Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳ бу ишда ҳукм қилгунча уларнинг олдида бўлиб тур, дедим.» Маъқил ибн Убайдуллаҳ уларга (ривоятда) мухолиф бўлди.