أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَكِّيِّ بْنِ عِيسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَقَالَ فِيهِ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِينِي فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ح وَأَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَسَاقَ قِصَّتَهُ وَقَالَ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِي فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تَعْتَزِلَ امْرَأَتَكَ . فَقُلْتُ أُطَلِّقُهَا أَمْ مَاذَا قَالَ لاَ بَلِ اعْتَزِلْهَا فَلاَ تَقْرَبْهَا . فَقُلْتُ لاِمْرَأَتِي الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَكُونِي عِنْدَهُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي هَذَا الأَمْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Нуайм хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Маккий ибн Исо ривоят қилиб, деди: бизга Абдуллаҳ ривоят қилиб, деди: бизга Юнус, Зуҳрийдан, у Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: мен Каъб ибн Моликнинг Табук ғазотида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан орқада қолган вақтидаги воқеасини ҳикоя қилганини эшитдим. У бунда: «Шу пайт Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг элчиси олдимга келиб: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)..., деди,» деди. (Бошқа санад:) Менга Сулаймон ибн Довуд хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб, Юнусдан хабар берди. Ибн Шиҳоб деди: менга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик хабар бердики, Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик деди: мен Каъб ибн Моликнинг Табук ғазотида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан орқада қолган вақтидаги воқеасини ҳикоя қилганини эшитдим ва у қиссасини баён қилиб деди: «Шу пайт Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг элчиси келиб: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сенга хотинингдан ажралиб туришингни амр қилмоқда, деди. Мен: Уни талоқ қилайми ёки нима (қилай)? дедим. У: Йўқ, балки ундан ажралиб тур, унга яқинлашма, деди. Мен хотинимга: Аҳли-оилангга бориб, Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳ бу ишда ҳукм қилгунча уларнинг олдида бўлиб тургин, дедим.»
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَبَلَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاشِدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، - قَالَ وَهُوَ أَحَدُ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ تِيبَ عَلَيْهِمْ - يُحَدِّثُ قَالَ أَرْسَلَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِلَى صَاحِبَىَّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْتَزِلُوا نِسَاءَكُمْ . فَقُلْتُ لِلرَّسُولِ أُطَلِّقُ امْرَأَتِي أَمْ مَاذَا أَفْعَلُ قَالَ لاَ بَلْ تَعْتَزِلُهَا فَلاَ تَقْرَبْهَا . فَقُلْتُ لاِمْرَأَتِي الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَكُونِي فِيهِمْ فَلَحِقَتْ بِهِمْ .
Менга Муҳаммад ибн Жабала ва Муҳаммад ибн Яҳё ибн Муҳаммад хабар бериб, иккаласи деди: бизга Муҳаммад ибн Мусо ибн Аъян ривоят қилиб, деди: бизга отам, Ишоқ ибн Рошиддан, у Зуҳрийдан ривоят қилди. Менга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик, отасидан хабар берди. У деди: мен отам Каъб ибн Моликнинг — у тавбаси қабул қилинган уч кишидан бири эди — шундай ҳикоя қилганини эшитдим: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга ва икки шеригимга: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сизларни хотинларингиздан ажралиб туришингизга амр қилмоқда, деб (хабар) юборди. Мен элчига: Хотинимни талоқ қилайми ёки нима қилай? дедим. У: Йўқ, балки ундан ажралиб турасан, унга яқинлашма, деди. Мен хотинимга: Аҳли-оилангга бориб, уларнинг ичида бўлиб тур, дедим. Шунда у уларга (бориб) қўшилди.»
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبًا، يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَقَالَ فِيهِ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِينِي وَيَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تَعْتَزِلَ امْرَأَتَكَ . فَقُلْتُ أُطَلِّقُهَا أَمْ مَاذَا أَفْعَلُ قَالَ بَلِ اعْتَزِلْهَا وَلاَ تَقْرَبْهَا . وَأَرْسَلَ إِلَى صَاحِبَىَّ بِمِثْلِ ذَلِكَ فَقُلْتُ لاِمْرَأَتِي الْحَقِي بِأَهْلِكِ وَكُونِي عِنْدَهُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي هَذَا الأَمْرِ . خَالَفَهُمْ مَعْقِلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ .
Бизга Юсуф ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилиб, деди: бизга ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилиб, деди: менга Уқайл, Ибн Шиҳобдан ривоят қилди. У деди: менга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб хабар бердики, Абдуллаҳ ибн Каъб деди: мен Каъбнинг Табук ғазотида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан орқада қолган вақтидаги воқеасини ҳикоя қилганини эшитдим. У бунда деди: «Шу пайт Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг элчиси олдимга келиб: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сенга хотинингдан ажралиб туришингни амр қилмоқда, деди. Мен: Уни талоқ қилайми ёки нима қилай? дедим. У: Балки ундан ажралиб тур, унга яқинлашма, деди. Икки шеригимга ҳам шунга ўхшашини (хабар) юборди. Мен хотинимга: Аҳли-оилангга бориб, Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳ бу ишда ҳукм қилгунча уларнинг олдида бўлиб тур, дедим.» Маъқил ибн Убайдуллаҳ уларга (ривоятда) мухолиф бўлди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْدَانَ بْنِ عِيسَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ عَمِّهِ، عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي كَعْبًا، يُحَدِّثُ قَالَ أَرْسَلَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِلَى صَاحِبَىَّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْتَزِلُوا نِسَاءَكُمْ فَقُلْتُ لِلرَّسُولِ أُطَلِّقُ امْرَأَتِي أَمْ مَاذَا أَفْعَلُ قَالَ لاَ بَلْ تَعْتَزِلُهَا وَلاَ تَقْرَبْهَا . فَقُلْتُ لاِمْرَأَتِي الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَكُونِي فِيهِمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . فَلَحِقَتْ بِهِمْ . خَالَفَهُ مَعْمَرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Маъдон ибн Исо хабар бериб, деди: бизга ал-Ҳасан ибн Аъян ривоят қилиб, деди: бизга Маъқил, Зуҳрийдан ривоят қилди. У деди: менга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб, амакиси Убайдуллаҳ ибн Каъбдан хабар берди. У деди: мен отам Каъбнинг шундай ҳикоя қилганини эшитдим: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга ва икки шеригимга: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сизларни хотинларингиздан ажралиб туришингизга амр қилмоқда, деб (хабар) юборди. Мен элчига: Хотинимни талоқ қилайми ёки нима қилай? дедим. У: Йўқ, балки ундан ажралиб турасан, унга яқинлашма, деди. Мен хотинимга: Аҳли-оилангга бориб, Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳ ҳукм қилгунча уларнинг ичида бўлиб тур, дедим. Шунда у уларга (бориб) қўшилди.»" Маъмар унга (ривоятда) мухолиф бўлди.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ ثَوْرٍ - عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ فِي حَدِيثِهِ إِذَا رَسُولٌ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَتَانِي فَقَالَ اعْتَزِلِ امْرَأَتَكَ . فَقُلْتُ أُطَلِّقُهَا قَالَ لاَ وَلَكِنْ لاَ تَقْرَبْهَا . وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الْحَقِي بِأَهْلِكِ .
Менга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад — у Ибн Саврдир — Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Абдурраҳмон ибн Каъб ибн Моликдан, у отасидан ривоят қилди. У ҳадисида деди: «Шу пайт Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир элчи олдимга келиб: Хотинингдан ажралиб тур, деди. Мен: Уни талоқ қилайми? дедим. У: Йўқ, лекин унга яқинлашма, деди.» У бунда «Аҳли-оилангга бор» (сўзларини) зикр қилмади.