أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُصَلِّي وَإِنِّي لَمُعْتَرِضَةٌ بَيْنَ يَدَيْهِ اعْتِرَاضَ الْجَنَازَةِ حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ مَسَّنِي بِرِجْلِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдулҳакам хабар берди, у Шуайбдан, у ал-Лайсдан (ривоят қилди), у деди: бизга Ибнул-Ҳод хабар берди, у Абдураҳмон ибнул-Қосимдан, у ал-Қосимдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқиётган бўлардилар, мен эса жаноза қўйилганидек у зотнинг рўпараларида кўндаланг ётган бўлардим. Ниҳоят у зот витр ўқимоқчи бўлганларида, оёқлари билан менга тегардилар.»
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ رَأَيْتُمُونِي مُعْتَرِضَةً بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ غَمَزَ رِجْلِي فَضَمَمْتُهَا إِلَىَّ ثُمَّ يَسْجُدُ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у Убайдуллаҳдан (ривоят қилди), у деди: мен ал-Қосим ибн Муҳаммаднинг Оишадан ривоят қилиб айтаётганини эшитдим, у деди: «Сизлар мени Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўпараларида кўндаланг ётган ҳолда кўрар эдингиз, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса намоз ўқиётган бўлардилар. У зот сажда қилмоқчи бўлганларида, оёғимни аста итарардилар, мен эса уни ўзимга тортиб олардим, сўнгра у зот сажда қилардилар.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ .
Бизга Қутайба хабар берди, у Моликдан, у Абун-Назрдан, у Абу Саламадан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўпараларида ухлар эдим, оёқларим эса у зотнинг қиблалари томонида бўларди. У зот сажда қилганларида менга (аста) тегардилар, мен оёқларимни йиғиб олардим, у зот турганларида эса уларни яна ёзардим. Ўша кунларда уйларда чироқлар йўқ эди.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، وَنُصَيْرُ بْنُ الْفَرَجِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ فَقَدْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَجَعَلْتُ أَطْلُبُهُ بِيَدِي فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى قَدَمَيْهِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ وَهُوَ سَاجِدٌ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибнул-Муборак ва Нусайр ибнул-Фараж — бу лафз уники — хабар бердилар, иккови деди: бизга Абу Усома ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Бир кеча Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни тополмай қолдим ва у зотни қўлим билан қидира бошладим. Қўлим у зотнинг оёқларига тегди, улар тикка турган эди, у зот саждада бўлиб, шундай дер эдилар: «Сенинг ғазабингдан ризолигингга, жазойингдан афвингга паноҳ тилайман ва Сендан Сенга паноҳ тилайман. Мен Сенга (лойиқ) мақтовни санаб тугата олмайман, Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг, шундайсан.»