1145-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Намоз китоби
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ وَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا - قَالَتْ - وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ .
Оиша айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида ухлар эдим — оёқларим унинг қибласида (бўлар) эди; у сажда қилганида, мени (қўл билан) туртар, мен оёқларимни йиғиб олар эдим; (яна) турганида, уларни ёзар эдим. (Оиша:) Ўша кунларда уйларда чироқлар (ёғ чироқлар) йўқ эди.