1847-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ الْهَادِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا أَذِنَ اللَّهُ لِشَىْءٍ مَا أَذِنَ لِنَبِيٍّ حَسَنِ الصَّوْتِ يَتَغَنَّى بِالْقُرْآنِ يَجْهَرُ بِهِ " .
Абу Ҳурайра (ривоят қилди)ки: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Аллаҳ ҳеч нарсага — Қуръанни тараннум қилувчи (чиройли ўқиб), уни жаҳр (овоз чиқариб) ўқийдиган чиройли овозли Набийга (қулоқ) тутганичалик қулоқ тутмаган» деб айтаётган ҳолда эшитди.