1855-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ، اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالاَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِ خَالِدِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ عَلَى رَاحِلَةٍ يَسِيرُ وَهُوَ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفَتْحِ .
(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан — шунга ўхшаш (ривоят қилинди); Холид ибн ал-Ҳорис ҳадисида: «Юриб бораётган улов устида, Фатҳ сурасини ўқиётган ҳолда» деди.