2017-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жума намози
وَحَدَّثَنَاهُ قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ رَأَيْتُ بِشْرَ بْنَ مَرْوَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ يَرْفَعُ يَدَيْهِ . فَقَالَ عُمَارَةُ بْنُ رُؤَيْبَةَ . فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Ҳусайн ибн Абдурраҳмон айтди: Мен Бишр ибн Марвонни жума куни қўлларини кўтарган ҳолда кўрдим. Бас Умора ибн Рувайба (гапирди) — кейин шунга ўхшашни зикр қилди.