وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَرْسَلَ إِلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ أَوَّلَ مَا بُويِعَ لَهُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ يُؤَذَّنُ لِلصَّلاَةِ يَوْمَ الْفِطْرِ فَلاَ تُؤَذِّنْ لَهَا - قَالَ - فَلَمْ يُؤَذِّنْ لَهَا ابْنُ الزُّبَيْرِ يَوْمَهُ وَأَرْسَلَ إِلَيْهِ مَعَ ذَلِكَ إِنَّمَا الْخُطْبَةُ بَعْدَ الصَّلاَةِ وَإِنَّ ذَلِكَ قَدْ كَانَ يُفْعَلُ - قَالَ - فَصَلَّى ابْنُ الزُّبَيْرِ قَبْلَ الْخُطْبَةِ .
Ато (ривоят қилди)ки: Ибн Аббос Ибн аз-Зубайрга — унга биринчи байъат қилинган пайтда — (одам) жўнатди (деб): «Фитр куни намоз учун азон айтилмас эди; бас унга азон айтма» (деди). Бас Ибн аз-Зубайр ўша куни унга азон айтмади; ва шу билан бирга унга: «Хутба фақат намоздан кейин(дир); ва бу шундай қилинар эди» деб (одам) жўнатди. Бас Ибн аз-Зубайр хутбадан олдин (намоз) ўқиди.