وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْقَطَّانُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ مُعَاذِ بْنِ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " وَاخْلُفْهُ فِي تَرِكَتِهِ " . وَقَالَ " اللَّهُمَّ أَوْسِعْ لَهُ فِي قَبْرِهِ " . وَلَمْ يَقُلِ " افْسَحْ لَهُ " . وَزَادَ قَالَ خَالِدٌ الْحَذَّاءُ وَدَعْوَةٌ أُخْرَى سَابِعَةٌ نَسِيتُهَا .
(Бу ҳадис) бизга Холид ал-Ҳаззў(дан) шу иснод билан — шунга ўхшаш (ривоят қилинди); фақат у: «вахлуфҳу фи тарикатиҳи (ундан қолган (мол/аҳл)да ўрнини тўлдир)» деди; ва: «Аллаҳумма, авсиъ лаҳу фи қабриҳи (Аллаҳим, унинг қабрини унга кенг қил)» деди ва «афсаҳ лаҳу» демади; ва зиёда қилди: Холид ал-Ҳаззў: «Ва бошқа, еттинчи бир дуо (бор эди) — уни унутдим» деди.