وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا الثَّوْرِيُّ، وَمَعْمَرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، بْنِ أُمَيَّةَ بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ مَهْدِيٍّ وَيَحْيَى بْنِ آدَمَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ - بَدَلَ التَّمْرِ - ثَمَرٍ .
(Бу ҳадис) бизга Исмоил ибн Умайя(дан) шу иснод билан — Ибн Маҳдий ва Яҳё ибн Одам ҳадиси мислида (ривоят қилинди); фақат у «тамр (қуруқ хурмо)» ўрнига «самар (мева)» деди.