حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي حَيَّانَ، حَدَّثَنَا عَامِرٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَامَ عُمَرُ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ وَهْىَ مِنْ خَمْسَةٍ الْعِنَبِ وَالتَّمْرِ وَالْعَسَلِ وَالْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ، وَالْخَمْرُ مَا خَامَرَ الْعَقْلَ.
Мусаддад, Яҳёдан, у Абу Ҳайёндан: Бизга Омир, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: Умар минбарга туриб: Амма баъд, хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлди, у беш (нарса)дан: узум, хурмо, асал, буғдой ва арпадан (қилинади). Хамр — ақлни тўсган (парда қилган) нарсадир, деди.