5580-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ичимликлар китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ حُرِّمَتْ عَلَيْنَا الْخَمْرُ حِينَ حُرِّمَتْ وَمَا نَجِدُ ـ يَعْنِي بِالْمَدِينَةِ ـ خَمْرَ الأَعْنَابِ إِلاَّ قَلِيلاً، وَعَامَّةُ خَمْرِنَا الْبُسْرُ وَالتَّمْرُ.
Аҳмад ибн Юнус, Абу Шиҳоб Абду Роббиҳи ибн Нофиъдан, у Юнусдан, у Собит Бунонийдан, у Анасдан ривоят қилади: У: Хамр бизга ҳаром қилинган пайтида ҳаром қилинди, ҳолбуки биз — яъни Мадинада — узум хамрини озгина(дан бошқа) топмас эдик. Бизнинг хамримизнинг кўпи — ярим пишган хурмо (буср) ва хурмо эди, деди.