حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ. حَدَّثَنَا عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنِ الأَعْمَشِ بِهَذَا.
Мусаддад, Яҳёдан, у Суфёндан: Менга Сулаймон, у Иброҳим Таймийдан, у Ҳорис ибн Сувайддан, у Алидан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қовоқ (идиш) ва смола сурилган (идиш)дан қайтардилар. Бизга Усмон: Бизга Жарир, у Аъмашдан шуни айтиб берди.