حَدَّثَنِي عُثْمَانُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قُلْتُ لِلأَسْوَدِ هَلْ سَأَلْتَ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ عَمَّا يُكْرَهُ أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ عَمَّا نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِ قَالَتْ نَهَانَا فِي ذَلِكَ أَهْلَ الْبَيْتِ أَنْ نَنْتَبِذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ. قُلْتُ أَمَا ذَكَرْتِ الْجَرَّ وَالْحَنْتَمَ قَالَ إِنَّمَا أُحَدِّثُكَ مَا سَمِعْتُ، أَفَأُحَدِّثُ مَا لَمْ أَسْمَعْ
Менга Усмон, Жарирдан, у Мансурдан, у Иброҳимдан айтиб берди: Мен Асвадга: Сен Оиша — мўминлар онасидан, нимада набийз (ичимлик) тайёрлаш макруҳ эканлиги ҳақида сўрадингми? дедим. У: Ҳа, деди. Мен: Эй мўминлар онаси, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам нимада набийз тайёрлашдан қайтардилар? дедим. У: У биз — аҳли байтни — қовоқ (идиш) ва смола сурилган (идиш)да набийз тайёрлашдан қайтардилар, деди. Мен: Сен куза ва ҳантамни зикр қилмадинг-ку? дедим. У: Мен сенга фақат эшитганимни айтиб бераман, эшитмаганимни айтиб бераманми? деди.