حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي مُسْلِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي عِيَاضٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الأَسْقِيَةِ قِيلَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ كُلُّ النَّاسِ يَجِدُ سِقَاءً فَرَخَّصَ لَهُمْ فِي الْجَرِّ غَيْرِ الْمُزَفَّتِ.
Али ибн Абдуллаҳ, Суфёндан, у Сулаймон ибн Абу Муслим Аҳвалдан, у Мужоҳиддан, у Абу Иёздан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мешлардан (бошқа идишларни) қайтарганларида, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: Ҳамма одам ҳам меш топмайди-ку, дейилди. Шунда у киши уларга смола сурилмаган кузада (ичимлик тайёрлашга) рухсат бердилар, деди.