وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي عُمَرَ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَحْوَلِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي عِيَاضٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ لَمَّا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيذِ فِي الأَوْعِيَةِ قَالُوا لَيْسَ كُلُّ النَّاسِ يَجِدُ فَأَرْخَصَ لَهُمْ فِي الْجَرِّ غَيْرِ الْمُزَفَّتِ .
Ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Ибн Абу Умар ривоят қилди — лафз Ибн Абу Умарники — иккаласи: бизга Суфён Сулаймон ал-Аҳвалдан, у Мужоҳиддан, у Абу Иёздан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилди, деди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам идишларда набиз қилишдан қайтарганларида, улар: ‹Ҳамма одам (меш) топа олмайди›, дейишди. Шунда уларга қатрон сурилмаган кўзада (набиз қилишга) рухсат бердилар.