قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ وَسَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْجَرِّ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ . وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا لَمْ يَجِدْ شَيْئًا يُنْتَبَذُ لَهُ فِيهِ نُبِذَ لَهُ فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ .
Абуз-Зубайр айтди: Ва мен Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кузадан, ичи смола билан мойланган идишдан ва нақирдан қайтардилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзлари учун набиз тайёрланадиган бирор нарса топмаганларида, у киши учун тошдан ясалган идишда набиз тайёрланарди.