حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الأَوْعِيَةِ قَالَ قَالَتِ الأَنْصَارُ إِنَّهُ لاَ بُدَّ لَنَا . قَالَ " فَلاَ إِذًا " .
Бизга Мусаддад, унга Яҳё Суфёндан ҳадис айтди: «Менга Мансур Солим ибн Абул Жаъддан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ҳадис айтди». У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам идишлардан қайтарганларида, ансорлар: ‹Бизга (улардан бошқа) илож йўқ› дедилар. У: ‹Ундай бўлса, майли› деди» деди.