حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ زِيَادِ بْنِ فَيَّاضٍ، عَنْ أَبِي عِيَاضٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الأَوْعِيَةَ الدُّبَّاءَ وَالْحَنْتَمَ وَالْمُزَفَّتَ وَالنَّقِيرَ فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ إِنَّهُ لاَ ظُرُوفَ لَنَا . فَقَالَ " اشْرَبُوا مَا حَلَّ " .
Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ибн Зиёд, унга Шарик Зиёд ибн Файёздан, у Абу Иёздан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ҳадис айтди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам идишларни — дуббо, ҳантам, музаффат ва нақирни зикр қилдилар. Шунда бир аъробий: ‹Бизнинг идишларимиз йўқ› деди. У: ‹Ҳалол бўлган нарсани ичинг› деди» деди.