وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الشَّيْبَانِيُّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ يَخْرُجُ مِنْهُ أَقْوَامٌ .
(Бу ҳадис) Сулаймон аш-Шайбоний(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «Ундан (машриқдан) бир неча қавм чиқади» деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Бу ҳадис) Сулаймон ат-Таймий(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у ўз ривоятида: «яъни Муовияни (назарда тутди)» деди.
(Бу ҳадис) Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); фақат у: «Уларга саловот (раҳмат) ёғдир» деди.
(Бу ҳадис) Усмон ибн Ҳаким(дан) шу иснодда — унинг мисли(да ривоят қилинди).
Бу (ҳадис) бизга Суфён(дан), Абу Саҳл Усмон ибн Ҳаким(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди).
(Бу ҳадис) уларнинг икковидан, Аъмаш(дан) шу иснодда — унинг мисли(да ривоят қилинди).
(Бу ҳадис) Мансурдан шу иснодда (ривоят қилинди) ва у: «эрининг таомидан» деди.