2574-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Рўза китоби
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَسَمِعْتَ أَبَاكَ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُقَبِّلُهَا وَهُوَ صَائِمٌ فَسَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ نَعَمْ .
Суфён айтди: Мен Абдурраҳмон ибн ал-Қосимга: «Сен отангни Оиша (розияллаҳу анҳо)дан: ‹Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни — ўзи рўзадор ҳолда — ўпар эди› деб ривоят қилаётган ҳолда эшитганмидинг?» дедим. Бас у бир муддат жим турди, кейин: «Ҳа» деди.