2607-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Рўза китоби
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَ حَدِيثِ اللَّيْثِ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانُوا يَتَّبِعُونَ الأَحْدَثَ فَالأَحْدَثَ مِنْ أَمْرِهِ وَيَرَوْنَهُ النَّاسِخَ الْمُحْكَمَ .
(Бу ҳадис) Ибн Шиҳоб (Зуҳрий)дан шу иснодда — Лайс ҳадиси мисли(да ривоят қилинди). Ибн Шиҳоб: «Бас улар унинг ишидан энг янги(охирги)сини олар ва уни насх қилувчи, муҳкам (мустаҳкам) деб билар эдилар» деди.