وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ أَهْدَيْتُ لَهُ مِنْ لَحْمِ حِمَارِ وَحْشٍ .
(Бу ҳадис) Зуҳрий(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «Мен унга ёввойи эшак гўштидан ҳадя қилдим» деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Бу ҳадис) Зуҳрий(дан) шу иснодда — Ибн Уяйнанинг ҳадиси мисли(да ривоят қилинди).
(Бу ҳадис) Ибн Шиҳоб (Зуҳрий)дан шу иснодда — унинг мисли(да ривоят қилинди).
иккаласи Шуъбадан, шу иснод билан (ривоят қилдилар), ва уларнинг ҳадисида: «Бас, мен унга бир пақир (сув) келтирдим» (дейилган).
(Бу ҳадис) икковидан Яҳё(дан) шу иснодда — унинг мисли(да ривоят қилинди).
(Бу ҳадис) Сулаймон ат-Таймий(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у ўз ривоятида: «яъни Муовияни (назарда тутди)» деди.
(Бу ҳадис) бизга Зуҳрий(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); у: «Минода» деди ва «ва бошқа (жой)да» демади.