حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - أَنَّهَا أَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ فَقَدِمَتْ وَلَمْ تَطُفْ بِالْبَيْتِ حَتَّى حَاضَتْ فَنَسَكَتِ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا . وَقَدْ أَهَلَّتْ بِالْحَجِّ . فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ النَّفْرِ " يَسَعُكِ طَوَافُكِ لِحَجِّكِ وَعُمْرَتِكِ " . فَأَبَتْ فَبَعَثَ بِهَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرَتْ بَعْدَ الْحَجِّ .
Оиша (розияллаҳу анҳо) (ривоят қилди)ки: У умра билан эҳлол қилган эди; бас (Маккага) келди ва ҳайз кўргунча Байтни тавоф қилмади; кейин у барча (ҳаж) ибодатларини адо этди ва (аввал) ҳаж билан (ҳам) эҳлол қилган эди. Бас Нафр куни унга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Тавофинг — ҳажинг ва умранг учун сенга етади (икковига кифоя)» деди. Бас у рад қилди; бас у (Набий) уни Абдурраҳмон билан Танъимга жўнатди; бас у ҳаждан кейин умра қилди.