299-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Иймон китоби
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - قَالَ أُرَاهُ مَرْفُوعًا - قَالَ " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بَعْدَ صَلاَةِ الْعَصْرِ عَلَى مَالِ مُسْلِمٍ فَاقْتَطَعَهُ " . وَبَاقِي حَدِيثِهِ نَحْوُ حَدِيثِ الأَعْمَشِ .
Абу Ҳурайра (марфуъ деб ўйлайман) айтди: "Уч (тоифа)ки, Аллаҳ улар билан гаплашмайди, уларга назар солмайди, уларга аламли азоб бор: аср намозидан кейин бир мусулмоннинг моли устига қасам ичиб, уни (ноҳақ) кесиб олган киши..." — унинг ҳадисининг қолгани Аъмаш ҳадиси кабидир.