حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ رَجُلٌ حَلَفَ عَلَى سِلْعَةٍ لَقَدْ أَعْطَى بِهَا أَكْثَرَ مِمَّا أَعْطَى وَهْوَ كَاذِبٌ، وَرَجُلٌ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ كَاذِبَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ رَجُلٍ مُسْلِمٍ، وَرَجُلٌ مَنَعَ فَضْلَ مَاءٍ، فَيَقُولُ اللَّهُ الْيَوْمَ أَمْنَعُكَ فَضْلِي، كَمَا مَنَعْتَ فَضْلَ مَا لَمْ تَعْمَلْ يَدَاكَ ". قَالَ عَلِيٌّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ غَيْرَ مَرَّةٍ عَنْ عَمْرٍو سَمِعَ أَبَا صَالِحٍ يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم.
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Амрдан, у Абу Солиҳ Саммондан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у деди: «Уч (тоифа) борки, Аллаҳ улар билан Қиёмат куни гаплашмайди ва уларга (раҳмат билан) боқмайди: бир молга — у (сотиб) берганидан кўра кўпроқни берилган деб — ёлғончи ҳолда қасам ичган киши; асрдан кейин мусулмон кишининг молини (ҳақсиз) қирқиб олиш учун ёлғон қасам ичган киши; ва ортиқча сувни тўсган киши — Аллаҳ: Бугун мен сенга фазлимни тўсаман, сен қўлларинг ишламаган нарсанинг ортиғини тўсганинг каби, дейди». Али деди: Бизга Суфён бир неча бор Амрдан ривоят қилди, у Абу Солиҳни эшитди, уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етказар эди.