حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ الصَّعْبَ بْنَ جَثَّامَةَ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ حِمَى إِلاَّ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ ". وَقَالَ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حَمَى النَّقِيعَ، وَأَنَّ عُمَرَ حَمَى السَّرَفَ وَالرَّبَذَةَ.
Бизга Яҳё ибн Букайр ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо): Саъб ибн Жассома деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Фақат Аллаҳ ва Унинг Расули учунгина ҳимо (қўриқ ер) бўлади». У деди: Бизга етдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Нақиъни қўриқ қилди, Умар эса Сараф ва Разабани қўриқ қилди.