حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا أُمِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِبَيْعَةِ الرِّضْوَانِ كَانَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ قَالَ فَبَايَعَ النَّاسَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ عُثْمَانَ فِي حَاجَةِ اللَّهِ وَحَاجَةِ رَسُولِهِ " . فَضَرَبَ بِإِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الأُخْرَى فَكَانَتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعُثْمَانَ خَيْرًا مِنْ أَيْدِيهِمْ لأَنْفُسِهِمْ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абу Зуръа ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳасан ибн Бишр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳакам ибн Абдулмалик ривоят қилди, у Қатодадан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Байъатур-Ризвон (Ризвон байъати) га буюрилганларида, Усмон ибн Аффон Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Макка аҳлига (юборган) элчиси эди. (У) деди: шунда одамлар байъат қилишди. (У) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, Усмон Аллаҳнинг ҳожати ва Унинг Расулининг ҳожати (юмуши) билан бандадир,» дедилар. Сўнг у (зот) бир қўлларини иккинчисига урдилар (байъат қилдилар). Шундай қилиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Усмон учун (қилган) қўллари, уларнинг ўзлари учун (қилган) қўлларидан кўра яхшироқ бўлди. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.