وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، . بِهَذِهِ الْقِصَّةِ فِي طَعَامِ أَبِي طَلْحَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ فِيهِ فَقَامَ أَبُو طَلْحَةَ عَلَى الْبَابِ حَتَّى أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا كَانَ شَىْءٌ يَسِيرٌ . قَالَ " هَلُمَّهُ فَإِنَّ اللَّهَ سَيَجْعَلُ فِيهِ الْبَرَكَةَ " .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Муҳаммад Амр ибн Яҳёдан, у отасидан, у Анас ибн Моликдан, Абу Талҳанинг таоми ҳақидаги мана шу қиссани Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди ва унда шундай деди: Бас, Абу Талҳа эшик олдида турди, то Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келдилар. У кишига: «Ё Расулуллаҳ, (бор нарса) фақат озгина нарса эди» деди. У киши: «Уни келтир, чунки Аллаҳ унда баракат қилади» дедилар.