وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَمَرَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ أَنْ تَصْنَعَ، لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا لِنَفْسِهِ خَاصَّةً ثُمَّ أَرْسَلَنِي إِلَيْهِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ فَوَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ وَسَمَّى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ " . فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا فَقَالَ " كُلُوا وَسَمُّوا اللَّهَ " . فَأَكَلُوا حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ بِثَمَانِينَ رَجُلاً . ثُمَّ أَكَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ وَأَهْلُ الْبَيْتِ وَتَرَكُوا سُؤْرًا .
Менга Амр ан-Ноқид ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Жаъфар ар-Раққий ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Амр Абдулмалик ибн Умайдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлудан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: Абу Талҳа Умму Сулаймга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга махсус ўзларигагина таом тайёрлашни буюрди, сўнг мени у кишининг олдиларига жўнатди. Ва ҳадисни ривоят қилиб, унда шундай деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қўлларини қўйиб, унга Бисмиллаҳ айтдилар, сўнг: «Ўн кишига ижозат бер» дедилар. У уларга ижозат берди, улар кирдилар. У киши: «Енглар ва Аллаҳнинг номини (Бисмиллаҳ) айтинг» дедилар. Улар едилар, то бу (иш) саксон кишига (такрорлангунича) шундай қилдилар. Сўнг шундан кейин Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва уй аҳли едилар ва (идишда) ортиғини қолдирдилар.