Саҳиҳи Муслим — 3220-ҳадис

Ҳаж китоби · Видолашув тавофининг вожиблиги ва ҳайзли аёлдан соқит бўлиши

3220-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ - وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أُمِرَ النَّاسُ أَنْ يَكُونَ، آخِرُ عَهْدِهِمْ بِالْبَيْتِ إِلاَّ أَنَّهُ خُفِّفَ عَنِ الْمَرْأَةِ الْحَائِضِ ‏.‏

Бизга Саид ибн Мансур ва Абу Бакр ибн Абу Шайба — лафз Саидники — ривоят қилиб, иккаласи: бизга Суфён Ибн Товусдан, у отасидан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди, дедилар; у деди: Одамлар охирги ишлари Байт (билан видолашиш) бўлишига буюрилдилар, фақат ҳайзли аёлдан бу енгиллаштирилди (кечирилди).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам