326-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Иймон китоби
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ، أَعْتَقَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ مِائَةَ رَقَبَةٍ وَحَمَلَ عَلَى مِائَةِ بَعِيرٍ ثُمَّ أَعْتَقَ فِي الإِسْلاَمِ مِائَةَ رَقَبَةٍ وَحَمَلَ عَلَى مِائَةِ بَعِيرٍ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ .
Ҳаким ибн Ҳизом жоҳилиятда юз қул озод қилди ва юз туяга (одамларни) миндирди (жиҳодга/садақага берди); кейин Исломда юз қул озод қилди ва юз туяга миндирди; кейин Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келди — кейин уларнинг ҳадиси каби зикр қилди.