Саҳиҳи Муслим — 2849-ҳадис

Ҳаж китоби · Эҳромдагига ов қилиш ҳаромлиги

2849-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби

وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورًا، يُحَدِّثُ عَنِ الْحَكَمِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حَبِيبٍ، جَمِيعًا عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - فِي رِوَايَةِ مَنْصُورٍ عَنِ الْحَكَمِ أَهْدَى الصَّعْبُ بْنُ جَثَّامَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رِجْلَ حِمَارِ وَحْشٍ ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ شُعْبَةَ عَنِ الْحَكَمِ عَجُزَ حِمَارِ وَحْشٍ يَقْطُرُ دَمًا ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ شُعْبَةَ عَنْ حَبِيبٍ أُهْدِيَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شِقُّ حِمَارِ وَحْشٍ فَرَدَّهُ ‏.‏

Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди). Мансурнинг Ҳакамдан (ривоят қилган) ривоятида: «Саъб ибн Жассама Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ёввойи эшакнинг оёғини ҳадя қилди». Шуъбанинг Ҳакамдан (ривоятида): «қон томиб турган ёввойи эшакнинг орқа (сони)ни (ҳадя қилди)». Шуъбанинг Ҳабибдан (ривоятида): «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ёввойи эшакнинг ярми (бир бўлаги) ҳадя қилинди, бас у уни қайтарди» (дейилган).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 2822-ҳадисҲаж китоби

Ас-Саъб ибн Жассома Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, У Қудайдда иҳромда бўлганларида, қони томиб турган бир ёввойи эшакнинг оёғини ҳадя қилди. У эса уни унга қайтардилар.

Сунани Насоий, 2823-ҳадисҲаж китоби

Ас-Саъб ибн Жассома Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, У иҳромда бўлганларида, бир (ёввойи) эшак ҳадя қилди. У эса уни унга қайтардилар.

Сунани Абу Довуд, 3302-ҳадисҚасам ва назр

ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Каъбани тавоф қилиб юрар эканлар, бурнига ҳалқа (хизома) солиб етакланаётган бир инсоннинг ёнидан ўтдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ўз қўллари билан уздилар ва уни…

Саҳиҳи Муслим, 615-ҳадисТаҳорат китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — идишга нафас чиқаришдан, закарини ўнг қўли билан ушлашдан ва ўнг қўли билан тозаланишдан (истибў) — қайтарди.

Сунани Насоий, 4037-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Бир қавм Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сутлик туяларига бостириб кирди. Шунда у (Набий) уларни тутиб, қўл-оёқларини кесди ва кўзларини ўйди.

Сунани Насоий, 4039-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

ки), бир қавм Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг туяларига бостириб кирди. Шунда у (Набий) уларнинг қўл-оёқларини кесди ва кўзларини ўйди.