Саҳиҳи Муслим — 3292-ҳадис

Ҳаж китоби · Арафа кунининг фазилати

3292-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби

وَحَدَّثَنَاهُ سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، وَأَبِي الأَحْوَصِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ، بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، وَسُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ مَنْصُورٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِهِمْ جَمِيعًا ‏ "‏ مَنْ حَجَّ فَلَمْ يَرْفُثْ وَلَمْ يَفْسُقْ ‏"‏ ‏.‏

Ва бизга буни Саид ибн Мансур Абу Авонадан ва Абул-Аҳвасдан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакиъ Мисъардан ва Суфёндан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди — буларнинг ҳаммаси Мансурдан шу иснод билан (ривоят қилди); уларнинг ҳаммасининг ҳадисида: «Ким ҳаж қилиб, рафас қилмаса ва фисқ қилмаса» (дейилган).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 5398-ҳадисКийим ва безак

бизга Баҳз ривоят қилди, уларнинг барчаси Шуъбадан Муознинг ҳадиси ва исноди каби ривоят қилди. Аммо улардан ҳеч бири ҳадисда «Мен Ҳузайфага гувоҳ бўлдим» демади, фақат ёлғиз Муоздан бошқа; улар эса «Албатта,…

Саҳиҳи Муслим, 1787-ҳадисМусофир намози

(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан — шунга ўхшаш (ривоят қилинди); ва «Шуъба фақат шак қилди» ва ундан кейингини зикр қилмади.

Саҳиҳи Муслим, 3817-ҳадисСавдо китоби

ҳаммаси: бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди, дедилар. Ғундар ва Ваҳбнинг ҳадисида «қайтарилди» (дейилган); Абдуссамаднинг ҳадисида эса «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қайтарди» (дейилган) — Муознинг…

Саҳиҳи Муслим, 6082-ҳадисФазилатлар китоби

(ҳ) ва бизга Ибн Нумайр ривоят қилиб: Бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилиб, ҳаммаси Исмоилдан, у Абу Жуҳайфадан шу ҳадисни ривоят қилди, бироқ улар: «оқ, соч-соқоли оқарган» демадилар.

Саҳиҳи Муслим, 1682-ҳадисМусофир намози

(Бу ҳадис) улар(нинг) ҳаммасидан, Ҳишом(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); Абу Усома ҳадисида: «фажр чиқса» (дейилди).

Саҳиҳи Муслим, 2474-ҳадисЗакот китоби

(Бу ҳадис) Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «Албатта бизга садақа ҳалол эмас» деди.