حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ وَكِيعٍ، عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ " أَنَّا لاَ، تَحِلُّ لَنَا الصَّدَقَةُ " .
(Бу ҳадис) Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «Албатта бизга садақа ҳалол эмас» деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Бу ҳадис) уларнинг икковидан, Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилинди) — Ибн Муъоз айтганидек: «Албатта биз садақани емаймиз».
(Бу ҳадис) бизга Зуҳрий(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); у: «Минода» деди ва «ва бошқа (жой)да» демади.
(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан — шунга ўхшаш (ривоят қилинди); ва «Шуъба фақат шак қилди» ва ундан кейингини зикр қилмади.
(Бу ҳадис) Ибн ал-Ҳод(дан) шу иснод билан — худди шундай (ривоят қилинди); ва у: «Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)» деди ва «эшитди» демади.
(Бу ҳадис) бизга Умора ибн ал-Қаъқў(дан) шу иснодда — Жарир ҳадиси мислида (ривоят қилинди); фақат у: «қайси садақа афзал?» деди.
(Бу ҳадис) уларнинг икковидан, Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилинди). Саъид ибн ар-Рабиъ ҳадисида: «Биз ўз елкаларимизда (юк ташиб) ҳаммоллик қилар эдик» деди.