حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ، أَبِي عَدِيٍّ كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ كَمَا قَالَ ابْنُ مُعَاذٍ " أَنَّا لاَ، نَأْكُلُ الصَّدَقَةَ " .
(Бу ҳадис) уларнинг икковидан, Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилинди) — Ибн Муъоз айтганидек: «Албатта биз садақани емаймиз».
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Бу ҳадис) Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «Албатта бизга садақа ҳалол эмас» деди.
(Бу ҳадис) уларнинг икковидан, Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилинди). Саъид ибн ар-Рабиъ ҳадисида: «Биз ўз елкаларимизда (юк ташиб) ҳаммоллик қилар эдик» деди.
(Бу ҳадис) бизга Муовия(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди); фақат у икковида (ҳар иккаласида): «ва гўё улар иккови» деди; ва Муовиянинг «менга етиб келди» (деган) сўзини зикр қилмади.
(Бу ҳадис) бизга Зуҳрий(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); у: «Минода» деди ва «ва бошқа (жой)да» демади.
(Бу ҳадис) уларнинг икковидан, Ибн Журайж(дан) шу иснодда — унинг мисли(да ривоят қилинди).
(Бу ҳадис) бизга Ибн Шиҳоб(дан) икки иснод билан — биргаликда, шу ҳадисда — худди шу мислида (ривоят қилинди); фақат Ибн Журайж «Иброҳим ибн Абдуллаҳ ибн Қориз» деди.