1875-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ حَسَّانَ - حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " وَكَأَنَّهُمَا " . فِي كِلَيْهِمَا وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ مُعَاوِيَةَ بَلَغَنِي .
(Бу ҳадис) бизга Муовия(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди); фақат у икковида (ҳар иккаласида): «ва гўё улар иккови» деди; ва Муовиянинг «менга етиб келди» (деган) сўзини зикр қилмади.